Milli ara bitti...
Şimdi yeniden Fenerbahçe için ayağa kalkma zamanı.
Bazen çok inandık, bazen çok sustuk, bazen de içimize attık.
Ama ne yaşarsak yaşayalım,
Fenerbahçe sevgisinden bir adım geri atmadık.
Çünkü biz bu kulübü sadece kazandığında sevenlerden olmadık.
Zor zamanda da yanında olduk, düşerken de tuttuk, kırılırken de sahip çıktık.
Bu arma bizim için sadece bir futbol takımı değil, yıllardır taşıdığımız bir sevda, bir aidiyet, bir hayat meselesi.
Bugün hâlâ ayni yerdeyiz.
Hâlâ inanan, hâlâ bekleyen, hâlâ umut eden taraftarız.
Çünkü bu forma, en zor anlarda bile insanın içinde yeniden umut yeşerten bir arma!
Artık önümüzde zorlu ama çok önemli bir yol var.
Bu saatten sonra tek beklentimiz: sahada mücadele eden, bu formanın ağırlığını hisseden,
bu camianın ne demek olduğunu bilen bir takım görmek.
Biz mucize değil, yürek istiyoruz.
Bahane değil, karakter istiyoruz.
Bu taraftar yine arkanızda.
Yine destek olacak. Yine sonuna kadar yanında duracak.
Ama artık sahada da bunun karşılığını görmek istiyor.
Çünkü bazen bir galibiyetten daha önemli olan şey.
o formanın hakkını vererek savaşmaktır.
Unutmayın...
Bu camia çok şey gördü ama
hiçbir zaman inancını tamamen kaybetmedi.
Siz yeter ki sahaya Fenerbahçe gibi çıkın!
Yeter ki siz de bu armaya yakışır şekilde savaşın,
Çünkü biz hâlâ buradayız!